Niedawno obchodziliśmy już 77 rocznicę Powstania Warszawskiego. Była to wówczas największa zbrojna akcja podziemia w Europie, przez Niemców okupowanej. Na mocy postanowienia Dowódcy AK generała Komorowskiego, zaczęła się 01.08.1944r. Podczas następnych 63 dni powstańcy prowadzili walkę, której celem była Polska niepodległa, wolna od niemieckiej interwencji zbrojnej i dominacji sowieckiej. Na podstawie obliczeń, aż 16 tysięcy osób zostało zabitych w trakcie walki o stolicę, zaś rannych było dwadzieścia pięć tys. osób, wśród nich więcej niż 6 tysięcy ciężko rannych. Co ciekawe, około 30 % osób, które w trakcie Powstania Warszawskiego poniosły śmierć, to ofiary egzekucji prowadzonych poprzez niemieckie formacje policyjne jak również wojskowe. Zdecydowanie największe spotęgowanie rzezi na ludziach miało miejsce w czasie pierwszych dwóch tygodni sierpnia 1944 - podczas gdy działał rozkaz Hitlera dotyczący ludobójstwa w Warszawie.

Jednakże, pomimo ogromnego poświęcenia a także niebywałego bohaterstwa żołnierzy Armii Krajowej, i "zwykłych" cywili - Powstanie nie powiodło się. Pomimo tego, z pewnością wskazane jest dbać o pamięć i odwagę osób biorących udział w walkach i oddać im szacunek, bo przecież toczyli bój o wolność i godność człowieka. W następstwie tego nie tylko w ten jedyny dzień w trakcie całego roku, ale też nieco częściej zatrzymać się na parę chwil w tym codziennym pędzie życia i przemyśleć to, ile wyrzeczeń i poświęceń musieli znosić ludzie w tamtych trudnych czasach i w jak honorowy sposób pokazywali swoją odwagę, heroizm, determinację oraz chęć jednoczenia się. Dziś łatwo jest nieobiektywnie oceniać tych ludzi, jednak nie zapominajmy o tym, że żyli oni w zupełnie odmiennych realiach niż my. Warto też zapoznać się porządnie z historią Powstania Warszawskiego, aby poznać więcej szczegółów, które też są istotne i potrafią zmienić nasze postrzeganie niemalże diametralnie. Okażmy swoją empatię a także respekt.

Brak komentarzy

Zostaw komentarz